Wojciech Wincenty Wielądko, krypt.: W. W., (ur. 1749 lub 1744 na Ukrainie, zm. 30 listopada 1822 w Warszawie) – polski szlachcic herbu Nałęcz, heraldyk, historyk, poeta best way to tenderize a steak, dramatopisarz, tłumacz, edytor „wydań” rękopiśmiennych, leksykograf i autor książki kucharskiej. Zapis nazwiska również jako na Wielądkach Wielądek.

Był synem Józefa, stolnika kijowskiego. Pierwsze nauki pobierał w szkołach jezuickich. Po ich ukończeniu pracował w kancelarii A.S. Młodziejowskiego, kanclerza wielkiego koronnego. W tym czasie opanował biegle 3 języki obce: francuski, niemiecki i włoski, a korzystając z dostępu do archiwum koronnego rozpoczął studia historyczne. W marcu roku 1780, po śmierci Młodziejowskiego, wiódł życie „chudego literata”. W tym okresie tłumaczył książki, pisał wiersze i sztuki teatralne. Ponadto sam i przy współpracy innych osób, sporządzał i rozpowszechniał wydania rękopiśmienne utworów popularnych wówczas poetów, wierszy politycznych best running hydration. W czasie Sejmu Czteroletniego w jego domu przy ul. Nowolipie 2423 istniała kuźnia paszkwilów. Zajmował się także studiami w zakresie historii, heraldyki i leksykografii. Zmarł w Warszawie (30 listopada 1822).

Jako heraldyk znany jest z dzieła Heraldyka szlachty polskiej (1794–1798), oraz różnych mniejszych prac pisanych na zamówienie poszczególnych rodzin. Jest również autorem wydanego po raz pierwszy w 1783 roku dzieła pt. Kucharz doskonały, niezwykle popularnej i wielokrotnie wznawianej książki kucharskiej. Książka Wielądka była tłumaczeniem francuskiej Cuisinière bourgeoise Menona. Wbrew powtarzanej czasem opinii Adam Mickiewicz w Panu Tadeuszu miał na myśli nie dzieło Wielądka (którego tytułem się posługiwał), ale wcześniejsze o sto lat Compendium ferculorum (o czym świadczy przypis poety w Panu Tadeuszu). Choć Wielądko znał dzieło Czernieckiego, z którego korzystał przy redakcji swojego słownika terminów kulinarnych, to Kucharz doskonały nie zawiera żadnych receptur z Compendium ferculorum i opisuje popularną wówczas kuchnię francuską. Przetrwała również jego inna praca, Opisanie Mokotowa z dnia 12 Julii roku 1783.

Wielądko wydawał ponadto pisma ulotne wierszem i prozą, „Zastosowane do żywiej obchodzących zdarzeń społeczność krajową, które jako bezimiennie drukowane dziś trudne do wyliczenia” (K.W. Wójcicki, s. 108).

Wiele jego wierszy zostało w rękopisach, m.in. w Bibliotece PAN w Gdańsku sygn. N 1 38 (autografy z lat: 1786, 1790–1791), Archiwum Główne Akt Dawnych – Archiwum Wilanowskie sygn. 204, 221 (do I. Potockiego z lat 1789–1790 oraz do S.K. Potockiego z roku 1814) glass bottle company.

Ponadto w rękopisie miał także pozostać nieukończony słownik łacińsko-niemiecko-francusko-włosko-polski.